eve döndüm. bilgisayarımı açtım. balıklı otumumdan eski,çok eski müziklerime girdim..
amelie'deki adam gibi, eski hantal kutumdan sakladığım eskilerimi bulmak gibi idi. ve bir şarkı tınlamaya başladı pembe odamda..
bu, içimdeki onlarca kahramandan en çok hikaye bileni olan amie'nin şarkısıydı. daha doğrusu, amie, bir şarkıydı, ve ben onu kahramanım yaptım. her zaman yaptığım gibi..
diyordu ki şarkıda 'amie, duvarıma otur, ve bana o'nun hikayesini anlat..' düşlerimde ne gönül avutucu hikayeler dinlemiştim ben amie'den geçmişimde, ve ne kadar kolay unutmuştum onu..bi an utandım kendimden, ve binlerce kez özür diledim ondan.. ne diyordu o 'ben bir efsane değilim, sen de bir aziz değilsin..'bunu tekrar tekrar nüksettirdim odada ve kendimi de affettim sonra..
amie bana, hikayeler toplamak için benim düşlerimden ayrılması gerektiğini söyledi. bir sürü bulmuş, getirmiş, düşlerime yerleştirmiş. şimdi ben her gece, yepyeni bir öyküye koyuyorum yastığımı, gene gönül avutan öyküye, her keresinde ürpertilerimi yok etmişlliğine yakalanıyorum..
hiç bişey, her zamanki gibi değişmemiş. ve gene aynı yitikliklerde buluyorum amie'yi. gene oturuyor duvara ve başlıyor hikayelerine..
hiç bişey değişmediği için, aynı heyecanla dinliyorum onu, gözlerim bir an olsun ayrılamıyor üzerinden...
nothing unusual nothing strange
close to nothing at all
the same old scenario
the same old rain
and there's no explosions here
then something unusual
something strange
comes from nothing at all
i saw a spaceship
fly by your window
did you see it disappear?
amie come sit on my wall
and read me the story of o
tell it like you still believe
that the end of the century
brings a change for you and me
nothing unusual nothing's changed
just a little older that's all
you know when you've found it
there's something i've learned
'cause you feel it
when they take it away
hey hey
then something unusual
something strange
comes from nothing at all
but i'm not a miracle
and you're not a saint
just another soldier
on a road to nowhere
amie come sit on my wall
and read me the story of o
tell it like you still believe
that the end of the century
brings a change
for you and me
....
işte biz böyle, hala inanan ve umut ile bekleyen, hikayeler kovalayan, yeni yüzyıl çocuklarıyız..
köylerimiz uzak, köy masallarımızı, küçücük beton evlerimize sığdırmaya çalışıyoruz..
amie, lütfen, bir daha unutmayayım seni..
'sağ ol damien.'
1 yorum:
tell it like you still believe
that the end of the century
brings a change
for you and me.
bak şuna ya.
daha alışamamışken bu asırın yüzüne, şu dediklerine bak.
amie kim? bir ortaçağ prensesi.. arada bir gelip kulağına fısıldıyor sözleri.. benim alice'im var. onu hiç unutmuyorum lakin. sen de unutma..
onları unuttuğumuz zaman ne oluyor?
ne mi oluyor?
onları unuttuğumuz zaman onlar gibi oluyoruz..
onlar gibi değil ama.. onlar gibi..
ah güzel damien.. ah saçları buğday renkli kırılgan damien.. hatırlat şu kıza-kaybolanları. kaybettiklerini-unuttur..
zira senin gibi çocuklardan başka kimsenin gücü yetmiyor bize, bugünlerde..
Yorum Gönder