kendime,olduklarıma,olacaklarıma haylice uzaktayım, ve aslında kendimin oldukça içimde.
vardığım yer bi sahil kasabası olmasa da, içinde hayli hayli yorgunluklar ve taşkınlıklardan eser olsa da, unutmanın(unutulmanın dabelki) zevki yaşadığım.
ama iyiyim, hiç olmadığım kadar da durgun, rengarenk boncuklar ve bir candost'la, sakin ve huzurluyum.yeni yeni rüyalar,uykular, yıldızlar, muhabbet,ve çiçekler içinde..
ellerimi keşfediyorum, içimi, yapmak istediklerimi, yapacaklarımı, ve belki öylece durmayı öğreniyorum.
her yere, hiç gitmemişim kadar uzağım.bilerek değil,isteyerek değil,öyle olduğu kadar..
dön dön dön..
içinin en içine dön...