21 Mayıs 2008 Çarşamba

içimde bir çok soru var şimdi. bir değil, bin değil, bir sürü husus. artık yoruldum, tutundum, uçtum derken, tekrar takıldım sorulara. üstelik çok zor cevapları.
keşke herşeyin buluttan beyaz ve açık olduğu diyarlar bulsam. bulduğumda kaybetmesem, bulduğumda hiç yitirmesem.
hiç bi gülüşüm gülden ağır olmasa artık. yorulmasam yollara bakmaktan, ve düşünmesem geleceği, geçmişi, içimi.
içimi bir yerlerde yitirsem ve ellerimi kumda kaybetsem. yoruldum ben, yoruldum en yakınımdakine bile tamamen açamamaktan kendimi. konuşamamaktan, konuştuğumda hiç bişeyi anlatamamaktan, ve susmaktan.
susmaktan, yoruldum.
susmaktan, beklemekten, koşmaktan, durmaktan, ellerimden, gözlerimden, gördüklerimden, göremediklerimden, her şeyden.
kadim yorgunluk.
kadim his.
kadim günler, ayni günler, ayna günler, kör gözler.
'bırakın beni, öleyim.'

1 yorum:

Adsız dedi ki...

zamanı kim yenebilirdi ki? bu imkânsız değildi, zordu.
ışığınıza güvenin.