raks

Nar,yürüyordu kollarını kavuşturmuş.Lacivert bir gecedeydi.kurbağa sesleri,yürüyüşüne eşlik ediyordu..yanıyordu,adının tüm manalarına erişerek.garip bir hali vardı gecenin.gece lacivertti,nar kırmızı.’birşeyler olacak,bu gece’dedi içinden.Gece,alaycı,güldü narın haline.Şimşek çaktı bir yerlerde.ışığı geldi yamacına,narın.Yağmur düşüyordu,geceye.Bir güzel su sesi çıkararak..ağaçları mest edercesine,öylesine dingin,anlatılması mümkün olmayangillerden,su sesi..’sema ağlıyor’diye düşündü nar.Yer,güldü nara.tok bir ses gelmeye başladı,yerin dibindeki ateşten,yerin üstündeki ateşe,selam olsun diye.Su sesi,yer sesi.bir oldular.dünyanın dönüşünü de alarak yanlarına,dünyanın ritmini nara duyurmaktalardı.Ses,ışık saçmaktaydı.

Fakat uzun sürmemeliydi,yağmur.Nar ve su,asla kavuşamayacak iki sevgiliydi..Ya nar,verecek varlığını vuslata,ya su,vazgeçecekti azizliğinden,mağrurluğundan.nar,suyun sesine razı gelmeliydi.suyun,ateşteki sesi de,neydi zaten..ateşten bir aşk,ve suyun hüsnüyle birleşmiş sesindeki güzellik..bundandı can yakmasıyla birlikte,yüreğe su serpmesi neyin..

Varlıklar,anca müzikte bir olurlardı çünkü..

Sema ağlıyordu..ağlamamalıydı sema..narı yok edecekti ağlamasıyla..

Anladı,nar,yapması gerekeni..

Kolları,kolları açılmaya başladı istemsizce..ayakları hareket ediyordu,delicesine..başlamıştı raksı..dünyanın ritmiyle bir olmuş,evreni kucaklıyordu şimdi..yangına çevirmişti ortalığı..kaybetti kendini..müthiş bir uyum içinde,bir o yana,bir bu yana dönüyor,semayı hayrete düşürecek şekilde,raks ediyordu..var olmak için..yokluğa dönmemek için..bir sırrı çözmüşçesine mağrur,varlığını koruyabildiği için memnundu..fakat bir o kadar da biçareydi,sema ağlamayı kesecekti.su gidecekti.nar,daha da yanacaktı..
Görüp de raksını narın,ağlamayı kesmemek olur mu..olmaz elbet.vazgeçti ağlamaktan da sema..su,selam ederek,gitti,saklandı semanın koynuna.Yer,nara bir hediye bırakarak,kesti ateş sesini.hediyesi..

Mavi bir çiçekti.
Gece,rengini verdi,hediye niyetine..
Lacivert bir gece..
Nar,giyinip lacivertini,düştü dersaadet yollarına.yenice rakslara..
O geceden beri,mavice yanar ateş,çakmaklarda.
Çakmak çakmak,yakar İstanbul..kendi de yanarak..
O geceden beri,siyahtır yeni geceler.
Ve o geceden beri,mavi çiçek açmamakta yeryüzünde.
Narsa,bulmuştur kendine saklanacak bir mekan..gider,aşıkların yüreğine yerleşiverir nar..
Yüreklerinin en diplerine..aşkları,ateştendir artık..raks eder aşıklar,semaya dönük..
Ah ederler,narın ah’ıdır..gördüklerinde sevdiceklerini,kızarırlar..nar,yakmaktadır..
Nar,bir tek,koynundaki mavi çiçeğini yakmaz..yakamaz..dünyanın dibinden gelmiştir ya o çiçek,ateştendir mavisi..

17.04.07
bilge.