"nerdeyiz biz? sakin miyiz? karanın bittiği yerde bi yerdeyiz.
içmişiz biz
sudan da başka."
şimdi bi kesmeşeker kap gel çocuğum. okyanusun dibine sokmuşsun kafanı suyun içinden bir alabora gelip alsın kafandakini. bi şehir haritadan silinirken yada bir insanın dünyadan silinmesine ramak kalmışken. potissere akissere diye şarkılar söyleye söyleye belki. işte bir kere daha o zaman kanının tümden çekilmesini istediğin bir zaman olabilir. hakkaten hiçbir şeyin hiç bir kimseye ilişmediği, bir yer, biraz sakinlik. ne dersiniz? nerdeydiniz?
hmm.. duymuştum.. yoktum..yoktun..sadece iki noktalar vardı. çok uçuşuyodu havadanoktalar. noktalardan evler yapmıştık. acayip rüzgar çıktı hepsini yıktık, ne güzel yıkım, ah sen güzel yıkım!
kuşlar güneye inmiyor. kuşlar kuzeyi sevmiyor. kuşlar burada yiyecek bulamıyor. seke seke binaların damlarında yaşamaya çalışıyolar.
tek derdimiz aşk değil, yanlış duymuşsunuz. kuşlar var evler, evler ve biz."bazı yanlış anlaşılmalar oldu."
okyanus diyoruz ne acayip. sanki dünya yokmuş gibi bi yer. ama bi kesmeşekeri koysan okyanusa. erir mi? erimez. ben okyanusa eririm. kül olur bişeyler suya atılır. hayat fani diyolar. hayat fani değil bildiğin cani desem mesela ne kadarı kafiyeye, ne kadarı arabeske. aman at hepsini çöpe.
artık a ne kadar a b ne kadar b yada cnin esamesi okunur mu. tüm harfler,tüm harfler ciğerlerimden sökülürken. hala biraz neşe biraz şaka biraz,biraz daha yaşam. yada göz yaşı.ne fark eder.
sanki umutsuzluktan, umutsuzluktan yaşamı emmiş gibi.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder