insandan özlemden burnunun direği sızlar mıymış, olurmuş. burnun böyle tam ortası. sanki nefes almak isteği gibi, nefes aldığında sanki o oksijen seni tekrar olduğun yere döndürecekmiş gibi. perdeler açılmıyor, perdeler kapanmıyor. perdeleri aça çeke günler geçmiyor, geçmiyor günler. saksıdaki bütün çiçekleri topraklara iade etsek. ağaçların dallarıyla bir bütün ve tüm kuşlarla arkadaş.
'ilkbahar geldi, turnalar geldi,tekçe sen gelip çıkmadın, harda galmışan?'
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder