dolanım

kadıköyde tam 7 saat tek başıma dolandım. bunu niye yaptığımı gerçekten bilmiyorum.bu hususta kadıköye methiyeler düzebilirim.ama yapmayacağım.sadece sokakta olmayı ne kadar özlediğimi farkettim.tek başıma, sanki kimse yokmuş veya uzakmışım gibi sokakta olmayı.sanki hiç üzülmemişim ve sadece sokağın tozuna aşinaymışım gibi.neyse..

belki bi gün delirip, duvarlara 'neredeler bir cin saatinde

ve aşık olmamışlarsa nasıl ölmüşler?

(e.v.) '

yazarım.

duvarlara.

kırmızı boyayla aşktan bahsederim.

inanmadığım,bildiğim,ama buralarda olmayan ölü aşktan.