"her şey bir rüzgara bakıyor ağabey,
bakma esrar çekip mayıştıklarına,
bir gün var ya bu Mağripli çocuklar,
bir gün yakacaklar Paris'i "


yerin yedi kat dibinden ben de insanlara baktım, suç işler gibi hepsini tek tek süzdüm, yerin yedi kat dibinde fakat hiçbiyerde cehenneme hoşgeldiniz yazmıyordu. bunun yerine afili reklamlar, süslenmiş kadınlar ve erkekler, hiç süslenmemiş kadınlar ve erkekler, şarap içenler, benim gibi insanları tek tek süzenler. sanki dünyanın her yerinden o yerin altına birbirimizi tek tek süzmeye gelmiştik. 
Mağrip'li çocuklar, çıkın ortaya, bir kere de siz yakın Paris'i. çünkü burda ne eşitlik, ne kardeşlik, ne özgürlük beş para etmiyor.