keşke bazı şarkılarda duyduklarımı anlatabilseydim. müzik senin tek arkadaşın diye bi şarkı da vardı, şimdi bu tezleri güçlendirsem, neye yarar? artık onu da dinleyesim yok.

bazen canım yanıyor

canım yanıyor bazen

insanlık, bazen büyük tehdit. bi kitap vardı. sevgi soysal. şöyle başlıyordu. 'kaç gündür tutkularım perçemlerimde geziyorum, görmüyorsunuz.' ben de bugün uzun zaman sonra ilk, yalnızlık dedim, tam rüzgar soğukken, ne klişeyim dedim ama yalnızlık bazen, ne garip, vapurun kıçında inatçı inatçı öyle, niye ki?

neyse. bu bahisten fayda yok elbette. koy ellerini cebine işte o kadar. 'Hikmet geçen gün ne diyordu, Hikmet neler düşünüyordu, Hikmet kafasındaki kelimeleri birleştirmeyi nerden öğrenmiş?'

tüm dünya kelimeleri, birleşin. bana bi kaç kelime verin ya. köklerine inip derilerini yüzeyim. böyle dibinden bakıyım ama güzel kelime olsun. sonra birleşsinler. kelimeler diye devam ediyorum, yok, bunu yapmamalı..

böylesi sıkılmışlık,böylesi bişeyler.artık tedaviye de inanmıyorum ama 5 kişi senin dinlerken konuşmayı da öğrenmek gerek, yutmadan, titreşmeden.

bazen herşey biraz..iyisi mi kitaplara gömülmeye devam etmeli,entelijansıya, 'Hikmet olsa bana iyisinden bir Ha-ha derdi!' yok yok..bilgiye tapanlardan da değil.entelijansiya ne biçim kelime ya.çok itici.neyse.iyisi mi çıkış yok. kapalıyız buraya sanırım. yok canım. yok yok. yeniden üretime de karşıydık.iyisi mi uyuyalım,evet,bu çok iyi fikir.