kamu oyu yada kamu blogu bununla ne kadar ilgilenir, ne derece etkilenir bilmiyorum fakat, size bir şey itiraf edeceğim canlar.
bir şeyler yapmak istedim,bir şeyler söylerim dedim ama söylemiyorum,yapmıyorum,üstüne üstlük, sanırım beynimi kullanmayı unuttum!belki bu kadar sıkılmamın, bu kadar mutlu olmamın, bu kadar mutsuz olmamın yada kısacası yada çok fazlası, olmamamın tek nedeni bu olsa gerek.
kullanılmayan beyin elbette kendini fesheder. sadece duygularını dinleyen bünye nereye kadar sağlam ve sağlıklı kalabilir?
işte bu soruyla yüzleşmekteyim.ve çok pis bişey fark ettim insanlık adına, evet, insan beyinsiz de yaşayabiliyor, saçma sapan sorular, saçma anlamamalar bana zevk vermeye başladı, kendimle eğleniyorum. belki şu aralar dahilerle pek bi içli dışlı olduğumdan da böyle hissediyor olabilirim. çünkü woody allen harika filmler çekiyor ve tutunamayanları da okumaya kıyamayacak kadar içten meseleye dönüştürmeyi başardım.
belki de benim beynimi de onlar kullanıyordur, yada onlar çok kullanmış diye ben ihtiyaç duymuyorum, ne dersiniz ha?
hamiş:artık öykü de yazamıyorum. ama bazen yazasım geliyor işte.